แหม่ ….. มันน่าลุ้นอยู่หรอก ว่าไอ้โฟมกลมๆ มีแฉกๆ ล้อมๆ หน้าตาคล้ายๆกงจักรนี่  ถ้าเอาไปเหวี่ยงล่อนลงน้ำ มันจะสนุกเพียงใด

เพื่อนในชั้นส่วนหนึ่ง ใจร้อน รอให้ถึงโรงเรียนเลิกก่อนไม่ไหว  นำกระทงโฟมของตัวเอง มาล่อนไปล่อนมา แบบจานบิน ….

ติ้งต่าง เอาว่าเป็นการลอยกระทงในอากาศ !!

ไอ้มวล เพื่อนสนิทของผม  ลงทุนล่อนกระทงของตัวเองจากตึกชั้นสี่ !  ล่อนเสร็จ ก็ตะโกนโหวกเหวกลงไปด้านล่าง

” เห้ย กระทงกู  ห้ามใครเก็บ ! ”

กว่าจะวิ่งลงไปเก็บกระทงคืน และทวงคืนได้  เล่นเอาลิ้นห้อย

ในยุคนั้น ยังไม่มีการรณรงค์ เรื่องการทำกระทงจากวัสดุ ที่ทำจากธรรมชาติเท่าไรนัก   ดังนั้นกระทงที่นักเรียนประถมทำกันในชั้นเรียน จะเป็นกระทงโฟมทั้งหมด  หน้าตากระทงก็จะบ้านๆสุดขีด ….  เป็นโฟมสำเร็จรูปกลมๆ หนาประมาณ 1 นิ้ว แล้วมีกลีบบัวกระดาษติดไปรอบๆ

ในตอนติดกลีบบัวชั้นแรก ก็จะติดให้มันอยู่ในลักษณะงุ้มเข้า  พอติดชั้นที่สองก็จะติดให้มันอยู่ในลักษณะงุ้มออก

พอติดกลีบบัวจนครบรอบ ก็จะเอากระดาษเงิน กระดาษทอง ตัดเป็นแถบยาวๆ แล้วนำมาพันรอบขอบโฟม เป็นอันเสร็จพิธี …..

ฟังดูเหมือนง่าย  แต่ว่าเป็นงานยากสุดขีดสำหรับเด็กประถมต้น  เพราะต้องใช้กาวแป้งเปียก ในการติดกลีบบัว ซึ่งเป็นกระดาษบางๆ

กาวมันก็จะติดมือ ติดกระดาษ ยับยู่ยี่ ดำปิ๊ดปี่  น้อยคนนัก ที่จะสามารถทำกระทงออกมาแบบหน้าตาสมบูรณ์ ดูเป็นกระทงที่สามารถใช้งานได้จริง

แต่กระนั้นก็เถอะ  ทุกๆคนก็คิดว่า กระทงของตัวเองเจ๋งโครต กันทั้งนั้น …. !

โดยเฉพาะกระทงของผม ซึ่งแอบติดกลีบบัวซ้อนลงไปถึง 4 ชั้น !!

แหกคำสั่งครู ตั้งแต่เด็ก  เอิ๊ก ๆ ๆ

เมื่อออดโรงเรียนเลิกดัง  เด็กๆทุกคนก็จะทะยอยเดินออกจากห้อง โดยมีภาพที่แปลกตากว่าทุกวัน  เพราะทุกคนจะถือกระทงหลากสีสรร เดินออกมาจากห้องเรียนด้วย  มือขวาก็ต้องถือกระเป๋านักเรียนใบยักษ์  ส่วนมือซ้ายก็ต้องคอยประคับประคอง ระแวดระวังกระทงของตัวเองกันอย่างสุดขีด  เพราะกลัวมันจะยับ หรือ กลัวมันปลิวตกพื้น

ผมเองก็เดินยืดออกจากห้อง เพราะกระทงกิ๋บเก๋ ไม่เหมือนใคร ใครเห็นเป็นต้องแอบมอง ….

” ไอ้นี่ ท่าจะบ้า ….. ทำไมทำไม่เหมือนชาวบ้านเค้า ”

เดินไป พลางคิดไปพลาง เออ …… พ่อเราจะพาเราไปลอยกระทงที่ไหนหนอ  ?  กระทงเราจะลอยน้ำได้รึเปล่า ?  ถ้าลอยน้ำแล้ว มันจะหมุนติ๊วๆ แบบกังหันลมมั้ย ?

” พ่อๆ คืนนี้จะพาผมไปลอยกระทงรึเปล่า ?  “  ผมพูดพลางยกกระทงอันสุดแสนภูมิใจอวดพ่อ ที่มายืนรอรับอยู่แถวหน้าโรงเรียน

” ทำเองเหรอ ……  สวยดีนี่ “  พ่อตอบกลับมา

ผมยิ้มแก้มตุ่ย  ” ทำเองอยู่แล้ว….  ครูให้ทำในชั่วโมงเรียน “  ผมตอบ

เมื่อกลับถึงบ้าน  ทั้งพ่อ ทั้งแม่ ของผม ต่างทำตัวตามกิจวัตรประจำวันกันอย่างปกติ  พ่อก็อาบน้ำ ออกไปยืนกวาดใบไม้ แกร๊กๆ อยู่หน้าบ้าน ส่วนแม่ก็ทำกับข้าวอยู่ในครัว ……

ผมเริ่มจะรู้สึกตะหงิดๆตะหงิดๆอยู่ในใจ   เอ ….. ป่ะป๋า ก่ะ มามี่ ของเรา จะพาเราไปลอยกระทงมั้ยหนอ ??  ทำไมถึงไม่ยอมเตรียมเนื้อเตรียมตัว ที่จะออกไปข้างนอก เพื่อไปเที่ยวงานลอยกระทงกันเลย

ผมเดินออกไปหน้าบ้าน เพื่อถามคำถามเดิมกับพ่ออีกครั้ง   พ่อๆ คืนนี้จะได้ลอยกระทงมั้ย ??  ไม่เห็นพ่อเตรียมตัว ออกไปลอยกระทงเลย ……

พ่อผมยิ้มๆ พร้อมกับตอบว่า ” ได้ลอยสิ  ทำกระทงมาแล้วก็ต้องลอย ”

เย้ !! …… ผมดีใจตามประสาเด็ก  รีบกลับเข้าบ้าน ลุยทำการบ้านให้เสร็จเรียบร้อย เพื่อเตรียมตัวไปลอยกระทงเต็มที่

จนเวลาล่วงเลยไปถึงช่วงหัวค่ำ  หม่ำข้าวเสร็จสรรพเรียบร้อย  พ่อกับแม่ผม ก็ยังนั่งดูทีวี อยู่ที่บ้าน   ไม่มีท่าทีว่าจะออกไปเที่ยวงานลอยกระทงเลยสักติ๊ด  ผมชักเริ่มหวั่นใจ ว่าจะได้ลอยกระทงรึเปล่าเนี่ย วันเนี้ย  รึว่าจะโดนพ่อหลอก …..

พ่อๆ จะไปลอยกระทงกันรึยัง ??

” อ้าวจะลอยแล้วเร๊อะๆ  ??   มาๆ ๆ ๆ  ไปลอยกระทงกัน  “  พ่อผมพูด พลางขยับตัวขึ้นยืน

ผมรีบวิ่งปรู๊ด ไปหยิบกระทงกลีบบัว 4 ชั้นอันสุดเดิ้น  แล้ววิ่งกลับมาหาพ่อ  …. แล้วชำเรืองดูแม่  ซึ่งยังคงนั่งดูทีวีอยู่

อ้าวแม่ …. ไม่ไปลอยกระทงด้วยกันเหรอ ??

” ไม่ไปหรอก ….. ไปลอยกับพ่อเถอะ ”

แม่พูดเสร็จ พ่อก็ตรงเข้ามาจูงมือผมเดินออกจากบ้านไป

ผมยิ้มแก้มตุ่ย ในใจ กระโดดโลดเต้น ตื่นเต้นเป็นที่สุด  เพราะนี่คือการได้ลอยกระทงเป็นครั้งแรกในชีวิต ……ในใจก็นึกสงสัย ว่าพ่อจะพาไปลอยกระทงที่ไหนหว่า ?  เพราะแถวๆบ้านผม มันก็ไม่มีบ่อน้ำ สระน้ำเลย  ถ้าจะลอยจริงๆ ก็น่าจะต้องขับรถออกไปไกลพอสมควร … ไม่ใช่เดินไปแบบนี้

แต่ไม่ทันจะได้เดินออกพ้นประตูรั้ว    ผมเริ่มสังเกตเห็นภาชนะกลมๆ สีเงินๆ ใบใหญ่  ที่ใส่น้ำไว้จนเต็ม วางอยู่ใต้ต้นม่ะม่วงที่ปลูกไว้บริเวณหน้าบ้าน ..

เอ้า ……. อยากลอย ก็รีบลอย  เดี๋ยวพ่อจะกลับไปดูข่าวต่อ !

ใช่ครับ การลอยกระทงครั้งแรกในชีวิตของผม   คือการลอยกระทงโฟมกลีบบัว 4 ชั้นสุดหรู   ในกะละมังซักผ้าของแม่  ที่พ่อใส่น้ำไว้จนเต็ม !!

ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ